klaas.punt.nl
Belevenissen en gedachten vanuit kamp Westerbork
Het is een gure februari dag. Af en toe kun je een spat regen voelen. De grond, van het bos rondom ons, is bezaaid met bladeren. In de verte hoor ik het gekwetter van een paar vechtende kraaien. We lopen over een slingerend pad, in een richting die nog niet helemaal duidelijk lijkt. Als of er iets is dat onze aanwezigheid voelt, zwelt de wind sterk aan....
 
Om verder te lezen, klik hier.

Reacties

Dorine op 03-04-2006 19:03
Hey,
 
Supergoed stuk weer, helemaal mee eens!
Ik moest gister voor blaadje van NSW(navigators studenten wageningen)vragenlijst invullen en daar stond ook op van:
 
Wat zou jij als eerst willen verbeteren in Nederland als jij de mogelijkheid had?
Heb ik ook gezegd van: De haat en het geweld, juist ook, omdat ik vind dat naastenliefde is wat telt...
 
Cool als ik dan weer lees dat jij er ook over schrijft...Ik ben het daarom ook helemaal met je eens, ik ga ook wel eens de fout in dat ik mensen niet goed genoeg behandel, maar het zou zoveel anders gaan, als iedereen goed met elkaar om zou gaan, maarja of dat mogelijk is in deze wereld? Want ook als christen wil je het vaak zo goed doen, maar je gaat zelf ook weer de fout in vaak en dat is zo moeilijk, maar gelukkig is er vergeving voor God en mogen we telkens weer proberen het beter te doen...
 
Liefs Dorine
Mirjam op 03-04-2006 20:05
ja wat kan ik hier nog aan toevoegen.....helemaal niks!
ik ben er gewoon een beetje door ontroerd..  
echt prachtig hoe je het omschrijft.
vaak snap je veel dingen in het leven niet die gebeuren, maar eens zul je het begrijpen en zul je God er eeuwig voor loven en prijzen.
blijf waakzaam voor jezelf al is dat vaak heel moeilijk en gaan wij steeds weer de fout in, maar liefde voor een ieder is het mooiste wat je ooit in je leven kan doen..!
 
Prachtig Klaas ( al is het daar niet prachtig geweest )
 
Liefs, xxx
 
Mirjam 
Els op 04-04-2006 19:54
Zeker mooi :) goed gedaan jongen
Zeker ook zeer belangrijk!
Weet je, ik loop nu natuurlijk stage met ouderen, en ik dacht: Wat nou als over een x aantal jaar wij ook in een verpleeghuis zitten, en oud zijn..
Wij kunnen niet vertellen over de oorlog, het heeft met ons niks gedaan, alle herinneringen zijn weg gevaagd dan..
Het zette mij aan het denken, dat het zo zonde zal gaan zijn, dat als wij daar zitten, de generatie die de oorlog heeft meegemaakt, verdwenen is..
 
Ik merk elke keer maar weer hoe belangrijk het is om je naaste lief te hebben :)
Verder wil ik ook gewoon even zeggen, dat ik ook merk juist door bijv. het meewerken aan festivals/activiteiten dat sowieso die muren breken, maar ook dat je elkaar gaat liefhebben, je naaste, ook al is het iemand van een andere geloofgemeenschap of andere kerkstroming! En dat is gaaf!
 
Eejz ik wil gewoon nog even zeggen dat ik happy ben dat ik je ken, en je als mijn naaste lief kan hebben als mezelf (niet altijd maar toch, nu wel :D)
 
Hele dikke knuffel! Je bent vetje coolz :)
 
Liefs en huggie Els
 
agnezzje op 10-04-2006 21:45
hee Klaasie
 
Ik las het verhaal zopas al op je hyves, echt heel goed!
Er isdoorde voorgaandereageersters (is dat 'n woord?? ;)) al veel gezegdhier,en daar sluit ik me bij aan, ga het niet allemaal herhalen.
één bijbeltekst die ik zelf heel mooi vind, en hier wel bij aansluit denk ik:
 
Hier aan zal iedereen aan jullie kunnen zien dat jullie Mijn volgelingen zijn: als jullie liefde onder elkaar zullen hebben. (johannes 13 vers 35)
 
Dáárdoor kunnen wij als christenen wel die wereldverbeteraar zijn, door liefde onder elkaar te hebben, en ook naar die vijand toe... hoe moeilijk ook dat ook kan zijn, God wil ons helpen, toch?!Als wij zo een stralend licht zijn naar de mensen om ons heen, kunnen we getuigen van Hét Licht!
 
Liefs,
Agnes
 
 
 
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl