klaas.punt.nl
Het is genoeg!

Het is genoeg!
Heb jij ook wel eens dat gevoel? De wereld draait, maar jij bent gestopt met mee draaien… Lang hield je het nog vol, maar op een bepaald punt knapte er iets en is het er gewoon mee gestopt. Je hebt het gevoel dat alles langs je heen gaat. Iedereen lijkt genoeg energie te hebben, maar jij bent moe, uitgeput. Terwijl de buurman vrolijk fluitend naar zijn werk gaat, kun jij je er niet toe zetten om maar een stap te verzetten. Als je naar de dokter zou gaan, dan zou het onderzoek misschien concluderen dat je leidt aan het, ondertussen te bekende, burn-out syndroom. Ken je dat gevoel ook? Dan is deze column voor jou!

Persoonslijk ken ik dat gevoel heel goed en ik draai nog niet eens volop mee, want ik ben nog maar student. Dat is de tijd van je leven, daarin moet het gebeuren. Maar al bezigen vele mensen deze uitdrukkingen lijkt het tegenovergestelde waar. Was vroeger naar school gaan een voorrecht, studeren een lolletje en rolde je vanzelf het doctoraat in, lijkt je hele schoolcarrière tegenwoordig meer een spoedcursus ‘hoe leer ik overleven in een 24-uur draaiende economie’. En die carrière begint al op jonge leeftijd. Want als onze kleine kindertjes van een jaar of vijf, zes nog niet weten wat ze willen worden later, gaan er al rode lampjes knipperen en gaan we toch eens vragen of alles wel in orde is.
Het begint dan al. Het wordt er dan al ingepompt, het levensmotto van de samenleving: Prestatie. Als je niet presteert, val je af en ben je raar. Of, nog erger, je krijgt speciale aandacht om je een beetje op te poetsen. En dat is al zo vanaf het moment dat je uit je moeder tevoorschijn komt. Presteer je dan niet goed, hop in de coiffeuse. Gebruik je een rare R op je derde, hop naar logopedist. Is je woordenschat onder de maat op je zesde, hop dyslexie test. Is je rekenkunde in groep 8 nog wat onder het niveau, hop extra les van de stagiaire.
Ik vind dit ronduit belachelijk, want wie bepaalt nou eigenlijk die norm? Wie bepaalt nou eigenlijk de meetlat die naast je staat. Dat is me nog steeds niet duidelijk geworden en daarom verzet ik me al mijn levenlang tegen deze ontwikkeling. Volgens het systeem, laten we het zo maar definiëren, ben ik dan ook een goed voorbeeld van hoe het niet moet: Ik ben lekker tien dagen te laat geboren, was te speels op de lagere school, vertikte het lezen, had veelte lang teveel fantasie, ging elk jaar van mijn schoolcarrière net aan over en deed gewoon waar ik zin in had! Oh, en dat doe ik nog steeds!
Goed, de beschrijving hierboven is natuurlijk enigszins uitvergroot en natuurlijk is het geen pleidooi om het bijltje er maar bij neer te gooien, maar het illustreert wel mooi mijn punt. We rennen zo hard door het leven, dat we het belangrijkste missen. Ook lijkt het wel alsof we aan de prestatie graad onze liefde koppelen en eigenlijk is dat nog veel gevaarlijker dan het vorige. Dus als onze kinderen goed presteren, zijn we trots op ze. Als ze dat niet doen, dan ook, maar stiekem toch iets minder. Sterker nog: We doen het even goed bij onszelf. Als we niet presteren hebben we het gevoel dat er niets goeds uit ons voortkomt en daar kunnen we niet tegen. Ik vraag me af: Hoe ver gaan we hierin door?
Volgens mij wil de Schepper ons daar juist voor waarschuwen! Niet voor niets stelde Hij, terwijl het menselijk ras pas één dag oud was, één dag in de week als rustdag. Waarom dus zulke onhaalbare eisen stellen aan onszelf en anderen?
Stel jezelf na het lezen of horen van deze column eens deze twee vragen:
Wat mis ik, door alle drukte , van mijn leven?
Hangt mijn liefde, voor mezelf en anderen af van de prestatie?
Misschien is het nu genoeg! Misschien is het tijd voor verandering. Misschien is het nu tijd om te genieten, van jezelf, van anderen en van alles rondom je!

Reacties

Kimberley op 25-03-2008 18:53
Ik lever prestaties die ik zelf wil en niet die door de maatschappij zijn opgelegd, daarin heb ik een grote mate van keuzevrijheid, ik zal geen burnout krijgen, mijn leven is gevarieerd en veelzijdig met de juiste vrienden, ik ben niet afhankkelijk van anderen of van trends, ik kies mijn ding in alle vrijheid en ben niet gebonden anders dan samen te leven met de mensen die ik liefheb.
 
gr Kim
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl